MACIEJ GALLAS

tenor  oraz  pedagog wokalistyki

10. Tränenregen

10. Deszcz łez

Siedzielismy tak serdecznie ze sobą
pod chłodnym sklepieniem olch.
Patrzyliśmy tak serdecznie razem
w dół, w szumiący strumień.
Księżyc też wzeszedł,
gwiazdy za nim,
i patrzyły tak serdecznie razem
w srebrzyste lustro.

Nie patrzyłem na księżyc,
ani na żadne błyszczące gwiazdy,
patrzyłem w jej obraz,
w jej oczy [wyłącznie].
I patrzyłem, jak się kłaniają i spoglądają
w górę z błogiego strumienia,
kwiaty na brzegu, te niebieskie,
one się kłaniały jej i spoglądały na nią.

I wydawało się, że w strumieniu 
zatopiło się całe niebo
i chciało mnie razem z sobą w dół
pociągnąć w swoją głębię.
I ponad chmurami i gwiazdami
tam szemrał wesoło strumień
i wołał śpiewając i dźwięcząc:
Przyjacielu, przyjacielu, chodź za mną!

Wtedy podniosłem wzrok,
na lustrze [wody] pojawiły się zmarszczki
Ona powiedziała: idzie deszcz, żegnaj, idę do domu.

MENU:

      Biogram pl

      Biogram eng

      Nauka śpiewu

      Publikacje

      CD/DVD

      Filmy

      Galeria 

      Archiwum wydarzeń

      Kontakt